Μία διευκρίνιση παρακαλώ , το τηλεφώνημα το δέχτηκες ή το έκανες ; όχι τίποτα άλλο , αλλά για να ξέρω τι με περιμένει . Καλή δύναμη πάντως και καλό σ/κ νάχεις .
Δεν θυμάμαι αν πήρα ή με πήραν. Μάλλον πήρα κι έμαθα πως ήταν μόνο μια ουρολοίμωξη. Όμως όταν ο πατέρας σου είναι 78 κι εσύ μακρυά, ανίκανη να τους βοηθήσεις άμεσα, βαραίνει πολύ η κατάσταση που ήταν ήδη βαριά λόγω του ασανσέρ της άνοιξης.
Δεν θέλω αηδίες...ανοιξιάτικα μου πέφτετε στα υπόγεια!!!! Η ουρολείμωξη είναι πολύ απλό πράμα... (παθαίνω συνέχεια.. σε λίγο θα σηκωθούν τα νεφρά μου να φύγουν από δω να ηρεμήσουν!) πίνεις 2 λίτρα νερό τη μέρα και περνάει... (τι..; θες να δεις το πτυχίο μου; μα να μην υπάρχει εμπιστοσύνη στις μέρες μας...τς...τσ...τσ...!)
@ Ανώνυμε 2, ελπίζω να είναι μόνον μια από τις κακές σου μέρες, όλοι έχουμε τέτοιες. Πάντως το καταλαβαίνω. Πολλές φορές όταν η διάθεσή μας είναι σκατά, μια τόσο γλυκειά ανοιξιάτικη μέρα σαν τη σημερινή μας ρίχνει στα τάρταρα. Αύριο πάντως θα είοναι μια άλλη μέρα, όπως έλεγε και η Σκάρλετ Ο Χάρα... Καληνύχτα και σε σένα
@ Μανιταράκι, να πεις στα νεφρά σου να κάτσουν στη θέση τους. Αλλά βοήθα λίγο κι εσύ την κατάσταση. Μη τα ταλαιπωρείς. Το ξέρω πως δεν είναι κάτι δύσκολο η ουρολοίμωξη. Απλά υπάρχει και μια πέτρα στην κύστη που πρέπει να φύγει και μέχρι να μάθω τι ακριβώς συνέβαινε λύσσαξα. Άσε δε η μάνα μου. Όταν παίρνει τηλέφωνο για ν' ανακοινώσει κάτι τέτοιο έχει το πιο ήρεμο ύφος του κόσμου. Λες και θα μου ανακοινώσει πως πήρε καινούρια παπούτσια. Θ' αρχίσω να τρομάζω άμα την ακούω ήρεμη...
@ Snowball, είναι καλύτερα τα πράγματα σήμερα, όντως.... Η μάνα μου μπορεί να είναι μέσα στην ταραχή για ασήμαντα πράγματα και για τέτοια να μιλάει σαν Βούδας. Μια φορά πήρε να μου ανακοινώσει πως ο πατέρας μου μπήκε για κάτι σοβαρό στο νοσοκομείο και το έλεγε λες και είχε φύγει για διήμερο με φίλους. Γιαυτό με τρομάζει κάθε φορά που μιλάει ήρεμα για μια αρρώστεια. Φοβάμαι τα χειρότερα. Μαμάδες.....
@ Καλημέρα lenio, ναι ξαφνικά γίναν όλα άσπρα!!!! Ένιωσα να με βαραίνει το μαύρο της σελίδας μετά από ένα χρόνο. Του έριξα λοιπόν ένα ασπρισματάκι και βλέπουμε...
@ Βολφ Μπίρμαν ε; Τον ακούγαμε μετά μανίας στις αρχές του '80. Σου στέλνω κι εγώ χαιρετισμό εκεί στο Βερολίνο. Το είχα επισκεφτεί πριν αιώνες, το 1983. Δεν ξέρω πως είναι πλέον χωρίς το τείχος που είχα γνωρίσει εγώ.
Μ' αρέσει πάρα πολύ αυτό το τραγούδι. Κάποτε υπήρχε σε κάθε κασέτα που έγραφα για φίλους με επιλογές τραγουδιών. Κάποια στιγμή το έψαχνα στο youtube και δεν βρήκα τίποτε. Έτσι αποφάσισα να φτιάξω εγώ ένα βιντεάκι, για να υπάρχει κάπου...
Εγώ έχω το τραγούδι μου που 'χει σώμα κι ήχο στέρεο Πίσω απ' το χάος μου 'φερε έναν εαυτό ακέραιο
Όποια πόρτα εδώ κι αν ανοίξεις πάλι στην αρχή θα κυλήσεις Μα οι προσευχές αν γυρίζουν πίσω ξανά και οι στροφές δε μας οδηγούν πουθενά Είναι ωραία να πέφτεις αν αντέχεις να πέφτεις ίσως μάθεις να πετάς τελικά
Μανώλης φάμελος
Πολλά θερμά περαστικά σε όλους και όλες τις ασθενείς
@ Μπα, panathinaeos καθόλου μινιμαλίστρια δεν είμαι. Απλά κατά καιρούς "μπουκώνω", με πιάνει ένας μινιμαλιστικός οίστρος, τα παίρνω όλα παραμάζωμα και τα ξαναγεμίζω σιγά σιγά μέχρι να ξαναφυσήξει μινιμαλιστικός άνεμος.
38 χτυπησαν την πορτα....:
Υπάρχει και πιο κάτω...
Εκεί βρίσκομαι εγώ τώρα...
-EGK-
@ -EGK-, Αυτό το πηγάδι δεν έχει πάτο;
Δεν ξέρω αν έχεις ξαναπεράσει από δω αλλά αν όχι welcome έστω και σε συνθήκες ερέβους.
Ανέβηκα μερικούς ορόφους πάντως μετά από ένα τηλεφώνημα.
Μία διευκρίνιση παρακαλώ , το τηλεφώνημα το δέχτηκες ή το έκανες ; όχι τίποτα άλλο , αλλά για να ξέρω τι με περιμένει .
Καλή δύναμη πάντως και καλό σ/κ νάχεις .
Δεν θυμάμαι αν πήρα ή με πήραν. Μάλλον πήρα κι έμαθα πως ήταν μόνο μια ουρολοίμωξη. Όμως όταν ο πατέρας σου είναι 78 κι εσύ μακρυά, ανίκανη να τους βοηθήσεις άμεσα, βαραίνει πολύ η κατάσταση που ήταν ήδη βαριά λόγω του ασανσέρ της άνοιξης.
αυτή η μουσική...
μου αρέσει...
την αλήθεια μου λέω..
Καλό βράδυ!
Είχα πολύ καιρό να περάσω από τη γειτονιά. Βλέπω το σπίτι φρασκοβαμμένο, με καινούργια εξώπορτα, νέα παραθυρόφυλλα...
Σου στέλνω κάτι για το πεσμένο σου ηθικό:
http://www.youtube.com/watch?gl=DE&hl=de&v=ZcPo9cSiwuU&feature=related
Και... βάστα γερά! Μια μπόρα μόνο, φαίνεται ότι είναι.
Καλώς σε βρίσκω και εσένα, έστω και υπό αυτές τις συνθήκες.
Δεν ξέρω αν η άνοιξη είναι η ένοχος, αλλά όταν υπάρχουν (ωσαν και σένα) προβλήματα (έστω και μικρά) με τους γονείς...
Και όταν όλα είναι μισά στη ζωή σου, ακόμα και αν έχεις συμβιβαστεί με την ιδέα...
Τέτοιες όμορφες μέρες... με "αποκλείουν" εμένα...
Ελπίζω να κατάλαβες γιατί δεν θέλω να σε ρίξω ακόμα περισσότερο και ούτε και να καταχραστώ την φιλοξενία σου...
Το μόνο που ελπίζω, είναι η ελπίδα να με εγκαταλείψει τελευταία...
Την καληνύχτα μου καλή μου Daria
ENTAΞΕΙ ΜΩΡΕ Η ΟΥΡΟΛΟΙΜΩΞΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΟΧΛΗΤΚΗ ΑΛΛΑ ΜΕ ΛΙΓΗ ΑΝΤΙΒΙΩΣΗ ΦΕΥΓΕΙ, ΑΝΤΕ ΜΗ ΜΟΥ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΕΣΑΙ!
ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΑΚΡΥΑ ΠΟΥ ΣΕ ΤΣΑΚΙΖΕΙ, ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ...
Δεν θέλω αηδίες...ανοιξιάτικα μου πέφτετε στα υπόγεια!!!!
Η ουρολείμωξη είναι πολύ απλό πράμα... (παθαίνω συνέχεια.. σε λίγο θα σηκωθούν τα νεφρά μου να φύγουν από δω να ηρεμήσουν!) πίνεις 2 λίτρα νερό τη μέρα και περνάει... (τι..; θες να δεις το πτυχίο μου; μα να μην υπάρχει εμπιστοσύνη στις μέρες μας...τς...τσ...τσ...!)
Περαστικά στον μπαμπάκα σου!
@ Λενιώ, κάθε φορά που βάζω κάποιο καινούριο κομμάτι σε σκέφτομαι. Αναρωτιέμαι αν θα σου αρέσει.
@ Ανώνυμε 1,
Σ' ευχαριστώ για το όμορφο τραγούδι. Το ανακουφιστικό τηλεφώνημα, το τραγούδι και μια τεκίλα μου έφτιαξαν αρκετά τη διάθεση. :-)
@ Ανώνυμε 2,
ελπίζω να είναι μόνον μια από τις κακές σου μέρες, όλοι έχουμε τέτοιες.
Πάντως το καταλαβαίνω. Πολλές φορές όταν η διάθεσή μας είναι σκατά, μια τόσο γλυκειά ανοιξιάτικη μέρα σαν τη σημερινή μας ρίχνει στα τάρταρα.
Αύριο πάντως θα είοναι μια άλλη μέρα, όπως έλεγε και η Σκάρλετ Ο Χάρα...
Καληνύχτα και σε σένα
@ Η απόσταση είναι που με τρέλανε ΑTHINA, το κατάλαβες. Μου με κάνει να λυσσάω νιώθοντας ανήμπορη να βοηθήσω την κατάσταση
@ Μανιταράκι, να πεις στα νεφρά σου να κάτσουν στη θέση τους. Αλλά βοήθα λίγο κι εσύ την κατάσταση. Μη τα ταλαιπωρείς.
Το ξέρω πως δεν είναι κάτι δύσκολο η ουρολοίμωξη. Απλά υπάρχει και μια πέτρα στην κύστη που πρέπει να φύγει και μέχρι να μάθω τι ακριβώς συνέβαινε λύσσαξα.
Άσε δε η μάνα μου. Όταν παίρνει τηλέφωνο για ν' ανακοινώσει κάτι τέτοιο έχει το πιο ήρεμο ύφος του κόσμου. Λες και θα μου ανακοινώσει πως πήρε καινούρια παπούτσια. Θ' αρχίσω να τρομάζω άμα την ακούω ήρεμη...
όταν δεν θα μου αρέσει.. θα στο πω..
Καλά δεν έχεις μιλήσει με την μάνα μου στο τηλέφωνο...
Λες και σε παίρνει να σου ανακοινώσει τα χειρότερα κάθε φορά...
Έχει το πιο πένθιμο στυλ του κόσμου όταν μιλάει στο τηλέφωνο...
Νευρικό κλονισμό παθαίνω όποτε μιλάμε στο τηλέφωνο, "έχει συμβεί κάτι ρε μάνα, γιατί είσαι έτσι?" και τα ρέστα...
Μην μασάς Ντάρια, περαστικά θα είναι όλα... :)
@ Lenio, ;-)
@ Snowball, είναι καλύτερα τα πράγματα σήμερα, όντως....
Η μάνα μου μπορεί να είναι μέσα στην ταραχή για ασήμαντα πράγματα και για τέτοια να μιλάει σαν Βούδας. Μια φορά πήρε να μου ανακοινώσει πως ο πατέρας μου μπήκε για κάτι σοβαρό στο νοσοκομείο και το έλεγε λες και είχε φύγει για διήμερο με φίλους. Γιαυτό με τρομάζει κάθε φορά που μιλάει ήρεμα για μια αρρώστεια. Φοβάμαι τα χειρότερα.
Μαμάδες.....
(κι εγώ έτσι θα είμαι;;;;)
και ξαφνικά τα είδα όλα άσπρα.. ή μου φάνηκε... :)
Kαλή σου μέρα!
@ Καλημέρα lenio,
ναι ξαφνικά γίναν όλα άσπρα!!!!
Ένιωσα να με βαραίνει το μαύρο της σελίδας μετά από ένα χρόνο. Του έριξα λοιπόν ένα ασπρισματάκι και βλέπουμε...
Η αλλαγή μου θύμισε μια γνωστή ρήση του Βολφ Μπιρμαν: αν θες να μένεις πιστός στον εαυτό σου, τότε πρέπει πάντα να αλλάζεις.
(Από Βερολίνο) καλό σου μεσημέρι!
:-))
@ Daria...
Ναι, κι εσύ μάλλον έτσι θα είσαι.. :P
Μια χαρά ακούω τα νέα αλλά και τα αποτελέσματα.Κι όλα θα πάνε καλά,στο λέω εγώ.Υπάρχουν και ασανσέρ μονίμως χαλασμένα στο υπόγειο.
@ Βολφ Μπίρμαν ε; Τον ακούγαμε μετά μανίας στις αρχές του '80.
Σου στέλνω κι εγώ χαιρετισμό εκεί στο Βερολίνο. Το είχα επισκεφτεί πριν αιώνες, το 1983. Δεν ξέρω πως είναι πλέον χωρίς το τείχος που είχα γνωρίσει εγώ.
@ Το ξέρω Mr Snowball, ρητορικό ήταν το ερώτημα. Ήδη αρκετές φορές πιάνω την μάνα μου να μου έχει κανει κατάληψη και να μιλάει με τη φωνή μου....
@ Ναι μωρέ ΟΘΠΚ, το ξέρω πως υπάρχουν ασανσέρ μόνιμα στα υπόγεια. Μια χαρά είμαστε αφού μπορούμε και ανεβοκατεβαίνουμε ακόμα.
Να είσαι καλά.
Βερολίνο! Τι να σου πρωτοπώ τώρα; Αξίζει σε κάθε περίπτωση να το ξαναεπισκεφτείς! Είναι βέβαια κάτι εντελώς άλλο σε σύγκριση με το τότε.
Και με την ευκαιρία: μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση θα ήταν μια αφήγηση για το ταξίδι σου τότε, στο Βερολίνο, το 1983. Τι λες;
Ανάρτηση για το Βερολίνο του Τείχους ε; Καλή ιδέα! Κι έχω και φωτογραφίες από τότε.
Θα το κάνω κάποια στιγμή Mr Ανώνυμε... ;-))
Ανυπομονούμε!!!
Και κάτι άσχετο αλλά ωραίο νομίζω, (απο ένα ελληνικό τζαζάδικο στο Βερολίνο, βεβαίως, βεβαίως...)
http://www.youtube.com/watch?v=Gln9Dsx5yAQ&feature=channel_page
περαστικά εύχομαι κι όλα θα πάνε καλά...
@ Ωραία η μελοποίηση mr Berlin.
Σας έχω κι εγώ κάτι λοιπόν:
http://www.youtube.com/watch?v=yDL6Tc2t8Y4
@ Ευχαριστώ gremiii. Κι εγώ νομίζω πως όλα θα πάνε καλά (αυτή τη φορά τουλάχιστον)
Danke!
Πω πω.. από που το ξέθαψες το κομμάτι ...
Μ' αρέσει πάρα πολύ αυτό το τραγούδι. Κάποτε υπήρχε σε κάθε κασέτα που έγραφα για φίλους με επιλογές τραγουδιών. Κάποια στιγμή το έψαχνα στο youtube και δεν βρήκα τίποτε. Έτσι αποφάσισα να φτιάξω εγώ ένα βιντεάκι, για να υπάρχει κάπου...
Εγώ έχω το τραγούδι μου που 'χει σώμα κι ήχο στέρεο
Πίσω απ' το χάος μου 'φερε έναν εαυτό ακέραιο
Όποια πόρτα εδώ κι αν ανοίξεις πάλι στην αρχή θα κυλήσεις
Μα οι προσευχές αν γυρίζουν πίσω ξανά
και οι στροφές δε μας οδηγούν πουθενά
Είναι ωραία να πέφτεις αν αντέχεις να πέφτεις
ίσως μάθεις να πετάς τελικά
Μανώλης φάμελος
Πολλά θερμά περαστικά σε όλους και όλες τις ασθενείς
@ Ευχαριστώ για τις ευχές Ho Tsi Minh. Χαίρομαι να περνάς από δω.
Είναι ωραία να πέφτεις αν αντέχεις να πέφτεις
ίσως μάθεις να πετάς τελικά
ζητω ο μινιμαλισμος! ευγε νταρια, εισαι αξεπεραστη μινιμαλιστρια, πτωσεις, πτησεις, ολα μαζι σε ενα στροβιλο του μυαου και της ψυχης
@ Μπα, panathinaeos καθόλου μινιμαλίστρια δεν είμαι. Απλά κατά καιρούς "μπουκώνω", με πιάνει ένας μινιμαλιστικός οίστρος, τα παίρνω όλα παραμάζωμα και τα ξαναγεμίζω σιγά σιγά μέχρι να ξαναφυσήξει μινιμαλιστικός άνεμος.
Δημοσίευση σχολίου